Ignasie – pożegnanie Maturzystów!
24 kwietnia 2025 Galą Ignasiów pożegnaliśmy uczniów klas piątych. Scena auli
zamieniła się w Biuro Rozwiązywania Spraw Niemożliwych (do złudzenia
przypominającego szkołę nieustająco rozwiązującą kwadratury koła). Dwie dzielne i
zdeterminowane urzędniczki Kasia i Monika znajdowały antidotum na wszelkie
kłopoty klientów, którzy w żaden sposób nie mogli sobie sami poradzić. Ratunek
przed katastrofą petenci zawdzięczali pomysłowości pań, które miały dostęp do
kopalni talentów z ZST. Tak zatem… Kasia i Monika znalazły debiutującemu
reżyserowi wspaniałego aktora, chłopakom zakładającym zespół rokowy – muzyków,
organizatorowi koncertu na Stadionie Narodowym – dźwiękowców, przedsiębiorcy –
geniusza komputerowego, kobiecie przygotowującej obchody stulecie wsi –
rękodzielniczki, dyrektorowi chcącemu wypromować szkołę – mistrza marketingu, a
organizatorowi wyprawy w Himalaje – nieustraszonego przewodnika za nic mającego
Yeti!
Klienci mogli przebierać w kandydatach, bo wśród absolwentów było mnóstwo
talentów z rozmaitych dziedzin, uczniów, którzy przez całe lata pracowali, wspierali
różne działania szkoły, grali, śpiewali, robili dekoracje, promowali, dawali z siebie
mnóstwo energii, pomysłów, radości, tworzyli wyjątkową atmosferę, bo sami byli
wyjątkowi!
A zatem, statuetką Ignasia podczas tegorocznej Gali uhonorowani zostali w
następujących kategoriach:
Aktor sceny ZST z widokiem na sceny Hollywood – Maksymilian Stepek, chłopak ,
który brawurowo tworzył niezapomniane kreacje w szkolnych przedstawieniach.
„ Z Chin se nie sprowadzisz” – Joanna Englart, Martyna Stelmach, Roksana
Hałun, Martyna Kocjan, wspaniałe dekoratorki, które wyczarowywały plastyczne
cuda ozdabiające szkołę.
Głowa nie od parady – Bartłomiej Maziarz, któremu bystrość umysłu i pracowitość
pozwoliły zdobywać świetne wyniki w nauce.
Szczyt możliwości – Gabriela Tabaczyńska, dziewczyna, która kochała wędrówki
i była podporą SKT.
Najlepsi muzycy – Inga Hebda, Michał Stawarz, zgrany team, dziewczyna z gitarą
do muzycznej pary z chłopakiem grającym na klawiszach, którzy czarowali
publiczność podczas koncertów w szkolnej auli.
Fabryka dźwięków- Marcin Madanowicz, Ksawery Zelek, chłopcy, którzy dbali, by
każdy dźwięk ze sceny wybrzmiewał donośnie i czysto w najdalszych zakątkach auli
szkolnej.
Magik promocji – Miłosz Marcinek, prawdziwy weteran promocji, który z
zaangażowaniem przez szereg lat opowiadał uczniom podstawówek o urokach ZST.
Niezłe aparaty – Wojciech Kania, Franciszek Kiełbasa, ich aparaty fotograficzne
utrwalały ważne wydarzenia szkolne, a zdjęcia ozdabiały internetowe strony ZST.
Klasa (nie) specjalna – klasa 5 TI, niesforne, choć zdolne towarzystwo.
Ignaś powędrował także do Marty Kaczor
Przedstawienie pt. Biuro Rozwiązywania Spraw Niemożliwych stworzyli uczniowie
Szkolnego Koła Teatralnego wraz z opiekunami – Alicją Wiśniowską, Martą
Kaczor, Pawłem Kalitą.
Nasi wspaniali aktorzy:
Natalia Białek – urzędniczka Biura Rozwiązywania Spraw Niemożliwych
Jagoda Kózka – urzędniczka Biura Rozwiązywania Spraw Niemożliwych
Martyna Bogacz – pani organizująca jubileusz we wsi, wicedyrektorka szkoły
Julia Puła – raperka, asystentka dyrektora szkoły, uczennica
Julia Witek – artystka folkowa, uczennica
Szymon Kołodziejczak – debiutujący reżyser, dyrektor szkoły, chłopak zakładający
zespół rockowy,
Mateusz Litwin – pan Edward – ślepy fotograf, chłopak zakładający zespół rockowy,
uczeń
Ignacy Kmiecik – przedsiębiorca poszukujący geniusza komputerowego, uczeń
Krzysztof Spólnik – organizator wycieczki w Himalaje, nauczyciel
Patryk Bulaga – raper, uczeń, organizator koncertu na Stadionie Narodowym
Szymon Kocik – muzyk grający disco polo
Gościnnie wystąpili: odgrywający Ksawerego Zelka – Szymon Podgórniak , a w roli
kolegi – Bartosz Bogacz
Piosenki wykonali: Natalia Białek, Jagoda Kózka, Natalia Kozik, Klara Zachara
oraz pan Paweł Kalita
Oprawa muzyczna – Szymon Kocik, Michał Stawarz, Milena Lis, Daniel Brighton,
Bartłomiej Maziarz
Nagłośnienie – Szymon Podgórniak , Bartosz Bogacz, Jakub Lis
fot. Zbigniew Chłopecki 2f
fot. Tymoteusz Chomentowski 2f
fot. Radosław Wątroba 2f

























































































